વાણી / બોલ / મૌન

0
65
SPEECH MAUN GUJRATI SUVICHAR

વાણીનું આભૂષણ ઉત્તમ પ્રકારનું છે કારણ કે તે કદી ઘસાતું નથી.

 

પહેલું મૌન વાણીનું અને છેલ્લું મૌન વિચારનું છે.

 

મીઠા બોલ બોલજો, એટલે મીઠા પડઘા સંભળાશે.

 

બીજાની જીભ અને તમારા કાન કામમાં લેશો તો તમને જીવનમાં કામ આવે તેવી ઘણી વાતો જાણવા મળશે.

 

વ્યર્થ બોલવા કરતા મૌન રહેવું એ વાણીની પ્રથમ વિશેષતા છે. સત્ય બોલવું એ વાણીની બીજી વિશેષતા છે. પ્રિય બોલવું એ વાણીની ત્રીજી વિશેષતા અને ધર્મગત બોલવું એ વાણીની ચોથી વિશેષતા છે. આ ચારેય ક્રમશ: એકબીજાથી ચઢિયાતા છે.

 

ન બોલાયેલા શબ્દના તમે માલિક છો અને બોલાયેલા શબ્દના ગુલામ.

 

વાણીનો કાળ હોય છે, મૌનની અનંતતા.

 

વાણી સંયમનો પહેલો નિયમ એ છે કે વગર પ્રયોજને અને વધુ પડતું બોલવું નહિ.

 

માણસે પોતાના શબ્દો ત્રણ હેતુ માટે વાપરવા જોઈએ – સાજા કરવા, આશીર્વાદ આપવા અથવા સમૃદ્ધ થવા.

 

ઉતાવળે કે વગર વિચાર્યે કંઈ જ ન બોલીએ. પૂરો વિચાર કર્યા વગર પ્રતિજ્ઞા ન લઈએ, અને લઈએ તો યાદ રાખીએ અને પાળીએ.

 

જે સમય અનુસાર પ્રિય વાણી બોલવાનું જાણતો નથી તે જીભ હોવા છતાં બોબડો છે.

 

બે વસ્તુ માટે શરમાવવા જેવું છે – બોલવું ઉચિત હોય ત્યારે મૌન રહેવું અને મૌન રહેવાનું હોય ત્યારે બોલવું.

 

શરીરના ઘા તો દવાથી સારા થઇ જાય છે પણ વાણીના ઘા કદી રૂઝતા નથી.

 

મધુર વાણી જ જપ છે અને મધુર વાણી જ તપ છે.

 

જો તમે એક વાર બોલતાં પહેલા બે વાર વિચારશો તો તમે સારું જ બોલશો.

 

જવાબ છોડો