DAUGHTER POEM

દીકરીની વેદના

આંગળી પકડીને તારી ચાલવા દે,

માં મને તું આ જગતમાં આવવા દે.

 

વંશનું તુજ બીજ કો ફણગાવવા દે,

ગોરમાંની છાબ લીલી વાવવા દે.

 

તું ભૃણનું પરિક્ષણ શાને કરે છે ?

તારી આકૃતિ ફરી સર્જાવા દે.

 

ઢીંગલી,ઝાંઝર,ચણીયાચોળી ને મહેંદી,

બાળપણના રંગ કાંઈ છલકાવવા દે.

 

રાખડીની દોર કે ગરબાની તાળી,

ઝંખનાના દિપ તું પ્રગટાવવા દે.

 

વ્હાલની વેલી થઇ ઝૂલીશ દ્વારે,

આંગણે સંવેદના મહેકાવવા દે.

 

સાપનો ભારો નથી તુજ અંશ છું હું,

લાગણીના બંધનો બાંધવા દે.

 

આંગળી પકડીને તારી ચાલવા દે,

માં મને તું આ જગતમાં આવવા દે.

-યામિની વ્યાસ

જવાબ છોડો